Jestem kimś innym

 1 września 2015 roku, sala gimnastyczna w mojej szkole, wiele znajomych twarzy, kilka zupełnie nowych... Niby nic nadzwyczajnego, rozpoczęcie roku szkolnego jak każde. Jednak wtedy było inaczej...
 Podczas przemówienia dyrektora byłam szczególnie zestresowana. Miałam jeszcze malutką nadzieję...

 Tłum przed jedną z klas oczekiwał przyjścia wychowawcy. Wśród uczniów oczywiście ja-zagubiona szara myszka, trzymająca się przy przyjaciółce. To co się wtedy działo było dla mnie... Hmm... Można powiedzieć, że nawet końcem świata. Bynajmniej to wtedy czułam.
Pewnie zastanawiacie się co może być takiego okropnego w początku roku szkolnego. Otóż wtedy moja 16-osobowa klasa została połączona z równoległą. Bardzo bałam się jak będą wyglądały lekcje... ogólnie czas w szkole. Wszystko miało się od tamtej pory zmienić. Nie wiedziałam na co nam być przygotowana...

Dziś ten rok szkolny się kończy... Udało mi się przeżyć, jednak moje życie obróciło się o 180°. Jeszcze 10 miesięcy temu nie wyobrażałam sobie 30-osobowej klasy, a teraz nie jestem w stanie wyobrazić sobie żeby znowu została podzielona. Niesamowicie zżyłam się z koleżankami, które znałam 6 lat. Wcześniej nie miałyśmy szczególnie okazji na żadne rozmowy itp.
Ta zmiana wyszła mi na dobre, pomimo wcześniejszego złego nastawienia :)
Zyskałam 2 osoby, którym bezgranicznie ufam, kilka osób, z którymi świetnie się dogaduję. Co prawda urwał mi się z kimś kontakt... ale pracujemy nad tym i chyba wszystko jest na dobrej drodze.

Czy coś się we mnie zmieniło...?
Tak. To znaczy w pewnym sensie, bo otworzyłam się i pokazałam jaka jestem naprawdę. Nie żebym wcześniej udawała, ale nie pokazywałam tego, że ja też lubię zaszaleć i nie boję się wszystkiego. Chyba już nawet nie jestem tą szarą myszką, na którą nikt nie zwraca uwagi. Czuję się lepiej z tym, że wreszcie wszyscy ludzie mogą zobaczyć moje prawdziwe ja.
Nie jestem już takim smutasem jak wcześniej...
Zmieniłam swoje zachowanie w paru kwestiach, pozbyłam się kompleksów, zobaczyłam jak ważne jest pozytywne postrzeganie świata, a nie wiecznie w ciemnych barwach, nauczyłam się wiele, między innymi na swoich błędach, nauczyłam się lepiej panować nad emocjami... Dużo tego.

Kiedyś przyjaciółka powiedziała mi, że się zmieniłam... Tyle, że ona mogła tylko z daleka obserwować jak się zachowuję i jaka jestem. Trudno to zrobić bez jakiejkolwiek rozmowy. Osoby, z którymi już wcześniej byłam blisko wiedzą, że to nie prawda, bo tak jak już to wcześniej napisałam-Ja tylko się otworzyłam.

Ta ,,zmiana" chyba wyszła mi na lepsze.
Ludzie mogą zobaczyć mnie w innym świetle.

,,Bądź taką zmianą,

Którą chcesz zobaczyć w świecie!"

,,Dzień po dniu nie widzisz żadnych zmian...

...ale gdy spojrzysz wstecz, jesteś w stanie dostrzec jak wiele się zmieniło."

,,Czasy się zmieniają i my zmieniamy się wraz z nimi."

Ukrywasz swoje prawdziwe wcielenie? Boisz się, że Cię nie zaakceptują? Czemu?

Pamiętaj, że coś warci są tylko ludzie, który akceptują Cię bez względu na wszystko. Trzeba tylko być szczerym z takimi ludźmi.

❤

No tak...
Jestem głupia, ponieważ ta notka
Miała się ukazać 24 czerwca, czyli w zakończenie roku szkolnego
dzień przed moim kilkudniowym wyjazdem
A ja co?
Oczywiście kompletnie o niej zapomniałam!
No już trudno...
Mam nadzieję, że mi to wybaczycie...
Następnym razem bardziej się postaram zadbać o punktualność!