Co kocham? Kocham życie.

Kocham życie. To najpiękniejszy dar jaki dostaliśmy. Nierozumiem jak można je sobie tak po prostu odebrać. Jak gdyby nigdy nic zniszczyć doszczętnie taki cudowny dar. Zniknąć. Życie jest tylko jedno. Nie mamy tak jak w grach kilku żyć. Kiedy raz je stracimy znika bezpowrotnie. Nie ma, że w ostatnich sekundach życia, przy samobójstwie przypomina Ci się jak było nieraz fajnie i miłoby było to powtórzyć. Tak się nie da.

 Umiesz po raz drugi zapalić tę samą zapałkę? Nie? No widzisz... Identycznie jest z życiem.

Jak przetrwać do końca roku szkolnego?

Koniec roku szkolnego wiąże się z potrawami, tysiącami kartkówek, sprawdzianów, odpytywań i kto wie czego tak jeszcze. Nie no, może trochę przesadzam, ale z perspektywy uczniów w stresie to tak, mniej więcej wygląda. No niestety-nauczyciele zwłaszcza przez ostatnie 2 miesiące roku szkolnego nie oszędzają nikogo.

Nie dam rady.

Dlaczego akurat ja, a nie ktoś inny? Przecież jest tyle ludzi na świecie. 
To mogło się przytrafić tylko mi! 
Nie dam rady...

Smutek, złość, żal do świata, do ludzi. Myśli ,,Jestem beznadziejna/beznadziejny. Nic nie potrafię. Lepiej by było dla wszystkich gdybym po prostu zniknęła/zniknął. Przecież jestem tylko nic nie znaczącym człowiekiem, jakich wiele."
Każdy ma w swoim życiu taki moment załamania. Zastanawia się nad sensem swojego życia. Po co on w ogóle się urodził. Niestety, ale tak musi być. Życie nie zawsze jest kolorowe, raz z górki, raz pod górkę. Co poradzić...
Zdarzają się gorsze dni. Po niektórych to widać od razu. No i w szkole zaczynają się pytania: Co się stało? No powiedz, przecież widzę.
Jednak to nie jest takie proste, bo czasem możemy nie wiedzieć co jest przyczyną naszego słabego samopoczucia. Trudno to wytłumaczyć.